«Ειλικρίνεια και ας μη γαμήσω ποτέ».

Προχθές διηγούμουν σε μια παρέα πως έχει η κατάσταση με το κορίτσι που μου αρέσει. Τους έλεγα ότι της έχω δείξει ότι μου αρέσει. Ότι της το χω πει. Πως της έχω πει, επίσης, ότι αντιλαμβάνομαι τις φοβίες της και δεν έχει κάνει κάτι ακόμα μαζί μου. Ότι και εγώ έχω τις δικές μου. Ότι και εγώ στη θέση της δεν θα πίστευα αυτά που της λέω. Ότι να πιστεύει μόνο το 10% των πραγμάτων από αυτά που τις λένε οι άντρες, συμπεριλαμβανομένου και εμένα, ότι….Μετά από οχτώ «ότι» πετάγεται ένας φίλος μου και μου λέει: «Ρε μαλάκα, σε κάθε διάλογο μεταξύ δύο ανθρώπων, υπάρχει ένα συννεφάκι πάνω από τα κεφάλια τους.  Ένα συννεφάκι με αυτά που σκέφτονται, αλλά δεν τα λένε. Ε, εσύ δεν το χεις αυτό το συννεφάκι. Τα λες όλα». Ναι, φίλε μου. Τα λέω όλα. Με ό,τι καλό και κακό συνεπάγεται αυτό.

Ακολουθεί κείμενο-ωδή στην ειλικρίνεια μου. Αν έχεις οποιαδήποτε διάθεση να αμφισβητήσεις, έστω και ένα σημείο στίξης μου, σταμάτα εδώ. Αν όχι, ακούμπα τη δεξιά σου παλάμη στην οθόνη. Δεν πρόκειται για ακόμα ένα ποστ, αλλά για ευαγγέλιο.

Αν σε γουστάρω, θα το πω σε σενα. Στους φίλους σου. Στους φίλους μου. Στο μπακάλη της γειτονιάς. Στον ελεγκτή που θα με πιάσει χωρίς εισιτήριο στο μετρό. Σε όλες τις σερβιτόρες σουβλατζίδικων Παγκρατίου και περιχώρων. Εσένα γουστάρω. Όχι εμένα. Γιατί να μην στο πω; Ή να περιμένω την κατάλληλη στιγμή πριν κάνω κίνηση να σε φιλήσω. Και αν δεν έχω την ευκαιρία για εκείνη τη στιγμή; Να το κρατήσω μέσα μου; Θα στο πω και τώρα και τότε. Όπως έχω ξαναγράψει, οφείλουμε να προσφέρουμε στον καθένα τα συναισθήματα που μας έχει γεννήσει.

Εδώ έρχονται οι υπέρμαχοι της αντίθετης άποψης. Δηλαδή σχεδόν όλοι οι άλλοι εκτός από εμένα και με συμβουλεύουν ότι δεν πρέπει να τα λέω όλα κατευθείαν σε μια γυναίκα. Ότι οι γυναίκες θέλουν και λίγο μυστήριο. Ωραία μέση γυναίκα, μπορεί να μην είμαι ο τύπος σου. Όλοι αυτοί οι μυστηριώδεις τύποι που τα φτιάχνεις κατά καιρούς δεν σε πλήγωσαν; Πάλι κλαμένη δεν καταλήγεις χωρίς να ξέρεις τι θες; Βέβαια, υποθέτω πως θες μυστήριο μέχρι να τα φτιάξουμε. Δεν θες μετά. Κι αν σου μείνω και μετά μυστηριώδης; Αν δεν ξέρεις αν σε κοροϊδεύω; Αν ξενοπηδάω; Δεν γίνεται κάποιος να ναι μυστηριώδης στην αρχή και μετά να γίνει ανοιχτό βιβλίο. Θα ναι ή το ένα ή το άλλο. Σιχαίνομαι της αλήθειες που βρίσκονται στη μέση.

Όλοι μου λένε, όταν μου αρέσει μια γυναίκα, παράλληλα με τα κοπλιμέντα να ακολουθώ και την τακτική του «γραψίματος». Έλα, όμως, που εκτός από το 4-4-2 και τις παραλλαγές του, δεν ξέρω τι θα πει «τακτική». Συμφωνώ ότι αποδίδει. Το έχω δοκιμάσει. Αηδιάζω, όμως, όταν «γράφω», γιατί στην ουσία δεν είμαι εγώ. Και εφόσον δεν είμαι εγώ, δεν το κάνω και καλά. Στις λίγες μου προσπάθειες εφαρμογής της συγκεκριμένης τακτικής, μετράω αγωνιωδώς μέρες «γραψίματος» σαν τους φαντάρους που μετράνε μέρες για την απόλυση τους. Βασικά, ο μόνος τρόπος για να γράψω κάποια επιτυχώς, είναι να γουστάρω κάποια άλλη. Αυτό, όμως, δεν είναι γράψιμο. Απλώς γουστάρω κάποια άλλη.

Προσπαθώντας να εξετάσω την ανυπαρξία σύννεφου πάνω από το κεφάλι μου στους διαλόγους μου με τους ανθρώπους, συνειδητοποίησα ότι έχω φάει τρομακτικές αλήθειες στη μάπα σαν παιδί. Στα δέκα μου, άκουσα αλήθειες που δεν θα τις άντεχε ούτε ο Μαθουσάλας στα τελευταία του. Επομένως, για μένα η αλήθεια είναι κάτι που πρέπει να λέγεται. Τουλάχιστον μεταξύ ενηλίκων. Αν μου αρέσεις, δεν βρίσκω λόγο να μην στο πω την ώρα που θα το σκεφτώ. Συμφωνώ ότι δεν είναι συνηθισμένο. Και εγώ στη θέση σου δεν θα με πίστευα. Πού είναι το συννεφάκι, οέο;

Είμαι περήφανος για αυτή τη στάση μου, απέναντι στην κοπέλα που μου αρέσει και γενικά στους ανθρώπους. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι θεωρώ την ειλικρίνεια μου ως δεδικασμένο, με αποτέλεσμα να πιστεύω ότι και οι άλλοι είναι ειλικρινείς μαζί μου. «Ρε, μην είσαι τόσο αθώος», λέει ο συγκάτοικός μου κάθε φορά που έχω πιστέψει κάτι που η αλήθεια του ελέγχεται. Ρε συγκάτοικε, δεν θέλω. Το ξέρω ότι το λες από αγάπη. Ακούω τη στοργή κάθε φορά στη φωνή σου, αλλά αρνούμαι. Το αποτέλεσμα είναι να έχεις συνήθως δίκιο (εσύ, συγκάτοικε) και εγώ  κάθε φορά που πιστεύω σε ένα ψέμα να έχω τα ίδια συμπτώματα: Αναγούλα. Γύμνια. Αίσθηση καθήλωσης στη μέση μια κατάμεστης ρωμαϊκής αρένας. Και να περιμένω να ρθουν τα λιοντάρια. Να με φάνε. Αφού πρώτα με γαμήσουν.

Δεν περιμένω τον επίλογο για να χρησιμοποιήσω κάποιο επιπλέον επιχείρημα που θα σε κάνει να πειστείς ότι είμαι όντως ειλικρινής. Ήμουν ξεκάθαρος από την πρώτη λέξη του κειμένου. Απλώς, θα κλείσω παραφράζοντας ένα σύνθημα των σοφών Παοκτζήδων που με εκφράζει απόλυτα: «Ειλικρίνεια και ας μη γαμήσω ποτέ».

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to «Ειλικρίνεια και ας μη γαμήσω ποτέ».

  1. Ο/Η giovarlaki λέει:

    Ξέρεις τι μπερδεύουν οι απανταχού καζανόβες που νομίζουν πως ξέρουν να παίζουν το παιχνίδι; Πως το παιχνίδι παίζεται όταν προσπαθείς να κατακτήσεις τον άλλο. Αφού το δείξεις πως τον θέλεις. Πως σου αρέσει. Η φυσική έλξη μεταξύ δύο ανθρώπων είναι ένα συναίσθημα όμορφο κι όμως, κυκλοφορεί αυτή η φήμη πως πρέπει να είσαι δύσκολος, να μη δείχνεις τα συναισθήματά σου, να κρύβεσαι πίσω από το «γράψιμο». Για να έχεις αποτέλεσμα. Μακάρι όλοι γύρω μας να είχαν το θάρρος να παραδεχτούν αυτό που νιώθουν, όταν το νιώθουν. Και μένα θα βοηθούσε, και σένα, και αυτούς. Θέλω να ξέρω τι αισθάνεται για μένα αυτός που έχω απεναντί μου και θέλω να ξέρει κι αυτός πως αισθάνομαι εγώ. Από εκεί και πέρα το πως θα εξελιχθεί το όλο σκηνικό είναι καθαρά θέμα των ιδιοσυγκρασιών των δύο ανθρώπων που εμπλέκονται. Όλα τα υπόλοιπα είναι παραμύθια που λένε αυτοί που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα δικά τους συναισθήματα και φοβούνται πως αν τα φανερώσουν και δεν έχουν ανταπόκριση, θα πληγωθούν. Απλά να θυμάσαι πως με ένα απλό και ξερό «σε θέλω» ή «μου αρέσεις» δεν ανοίγουν οι πόρτες της καρδιάς κανενός. Χρειάζεται προσπάθεια.

  2. Ο/Η Κonstantinos λέει:

    Καταρχήν θα πρέπει να ξέρει τι ζητάει κάποιος ότι είδους σχέση και να επιδιώκει να αναπτύξει με κάποιον,βέβαια για να γίνει αυτό το πολύ βασικό θα πρέπει (πολλά πρέπει βάζω ωστόσο έτσι θεωρώ ότι έχουν τα πράγματα αν θέλουμε να μιλάμε σοβαρά.) πολύ απλά να έχει ανακαλύψει τον ευατό του..δηλαδή τι σημαίνει αυτό οεό; Ποιός είσαι; τι προσωπικότητα έχεις; ποιός είναι ο χαραχτήρας σου; τα ελαττώματα+ τα προτερηματά σου; η ψυχοσύνθεση σου; πως έχεις συνηθίσει να μιλάς; π.χ μπινελικώνεις συνέχεια χωρίς λόγο ή προσπαθείς να πεις το ίδιο πράγμα χωρίς να βρίσεις κάτι το οποίο για εμένα έχει μεγαλύτερη αξία. Συνεχίζοντας σε τι περιβάλλον έχει μεγαλώσει; ποιά είναι η ανατροφή σου; το αξιακό σου σύστημα; οι γονείς του έχουν καλή σχέση μεταξύ τους; πλακώνονται; έχουν εξάρτηση απο ουσίες ή αλκοόλ-τζόγο ή κάποιο άλλο πάθος; είναι μονογαμικοί ή έχει ο καθένας απο 5 γκόμενους-γκόμενες κτλ.; Πιστεύουν σε κάποιο θεό ή κάτι μεταφυσικό γενικότερα ή είναι άθεοι; ο θεός σημαίνει κάτι για αυτούς; το έχουν ψάξει ποτέ στην ζωή τους ή όχι; έχουν αναζητήσεις για τον ευατό τους; την ζωή; τι σημαίνει ζωή για εκείνους; για εσένα; ζείς για να τρώς ή τρώς για να ζείς; όταν επικοινωνούν μεταξύ τους δείχνουν στα παιδιά τους ότι αγαπιούνται ή μήπως «ντρέπονται»-φοβούνται μη τυχόν θεωρηθούν ντροπής πράγματα αυτά μπροστά στα παιδιά..για να το διευκρινίσω όταν λέω δείχνουν αν αγαπιούνται δεν λέω να κάνουν σεξ επάνω στο τραπέζι την ώρα που είναι όλη η οικογένεια..αλλά την αγάπη την δείχνεις με πολλούς τρόπους όπως μια κίνηση Αγκαλιά-ένα φιλί-ένα βλέμμα-ο τρόπος που μιλάει ο ένας στον άλλο. Αλήθεια στο σπίτι υπάρχουν φαινόμενα σωματικής βίας ή όχι; είναι έντιμοι μεταξύ τους; έχουν φιλότιμο; ευσυνειδησία; του έχουν εμφυσήσει τα αμέσως προηγούμενα προτερήματα ή δεν τους καίγεται καρφί; οι σχέσεις τους με τα πεθερικά τους ποια είναι; όταν τσακώνονται γίνεται μπροστά στα παιδιά με εκατέρωθεν κατάρες-βρισιές ή μήπως πετάνε και αντικείμενα (βλέπε έργο Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΡΟΟΥΖ και θα καταλάβεις..) Κάθε πότε κάνουν σεξ; μήπως έχουν να κάνουν απο τότε που γεννήθηκε ο πρωτότοκος γιός; ο δεύτερος; απο τότε που πήρε η Εθνική το EURO του ’04; όταν πήγε ο Παναθηναΐκός στο Γουέμπλει το 1971; έχουν υπέρμετρο εγωισμό; κάνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις; απο απληστία πως πάμε; να υποθέσω για ματαιδοξία ούτε λόγος; στην οικογένεια πόσα Ι.Χ υπάρχουν; του αγόρασαν το πρώτο του Τουτού στην ηλικία των 18 και πιστεύει ότι θα γαμήσει τον κόσμο όλο; λέω εγώ τώρα..

    Όλα τα παραπάνω λοιπόν και πιθανόν πολλά ακόμα έχουν άμεση σχέση με την προσωπικότητα-τον χαραχτήρα-το αξιακό μας σύστημα-την ταπείνωση που ίσως έχουμε όταν πρέπει-π.χ να μην μιλάμε συνέχεια και λέμε παρλαπίπες αν δεν έχουμε να πούμε κάτι ουσιώδες.Η Αλληλεπίδραση του περιβάλλοντος που μεγαλώνουμε αντανακλάται απο την συμπεριφορά μας σε όλη την εξέλιξη μας απο παιδιά,αργότερα στην εφηβεία+μετά στην ενηλικίωση (τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο είναι μετά τα 18) γιατί πρακτικά πολλές φορές τα μικρά παιδιά είναι πιο ώριμα απο τους «»ενήλικες»»…επιπροσθέτως να πω ότι οι γονείς έχουν ευθύνη για τα παιδιά τους μέχρι την ηλικία των 18 απο εκεί και πέρα είναι ΕΥΘΥΝΗ του παιδιού να κάνει τις αναζητήσεις του-να ψάξει-να ρωτήσει-να δει τι γίνεται στην ζωή-γύρω του-ΒΕΒΑΙΑ οι γονείς οφείλουν να το βοηθάνε όπως μπορούν και όχι απλά να «»ΠΑΡΚΑΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΛΑΡΩΝΟΥΝ ΠΙΝΟΝΤΑΣ ΚΑΦΕ»» αυτό ταιριάζει περισσότερο στις μικρότερες ηλικίες και όχι στους εφήβους.
    Αν δεν έχει νιώσει αγάπη απο τους γονείς θα το αναζητήσει στη σχέση με ψυχαναγκαστικό τρόπο απο την σχέση του,επιτακτικά για να καλύψει το στερητικό σύνδρομο της παιδικής του ηλικίας.Θα κάνει σίγουρα επίδειξη είτε του ΙΧ,είτε των «προσόντων» του σωματικά και όχι μόνο
    όπως το επίπεδο εκπαίδευσης,έχω κάνει αυτό,έχω κάνει και το άλλο,έχω ανέβει και στην κορυφή των Ιμαλαΐων,έχω οδηγήσει αγωνιστικό αυτοκίνητο δίπλα στον Ραικόνεν ή στον Σουμάχερ,προχτές αγόρασα το τελευταίο μοντέλο υποβρυχίου που υπάρχει για να πηγαίνω για καφέ στο Παγκράτι..κτλ.

    Εν κατακλείδι αν έχει μεγαλώσει σε ένα υγιές περιβάλλον το παιδί και του έχει «δοθεί» το κίνητρο ή αν προτιμάς το υπόβαθρο για να κάνει τις αναζητήσεις του,να έχει τις εμπειρίες της ζωής (και δεν εννοώ μόνο σεξουαλικές) π.χ εργασιακές τότε θα έχει μια φυσιολογική ζωή η οποία σίγουρα θα προέρχεται πλέον και απο τις προσωπικές επιλογές που ταιριάζουν στις ιδιαιτερότητες της προσωπικοτητάς του,με σεβασμό στο άλλο φύλο,χωρίς συμπεριφορές βεντέτας,ματαιοδοξίας,τουπέ κτλ. Ενώ αντίθετα αν έχει μεγαλώσει σε δύσκολο περιβάλλον έχει προβληματική ζωή εκτός αν επιλέξει κάποια στιγμή να ασχοληθεί σοβαρά-ώριμα με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει,για όλα υπάρχει λύση αρκεί να συνειδητοποιήσει και να δουλέψει επάνω σε αυτό με την συνεργασία ανθρώπων ειδικών που μπορούν να δώσουν αποτελέσματα!!
    ΟΠΟΤΕ ΝΑΙ ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΤΡΑΒΑΕΙ ΜΑΛΑΚΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΧΕΣΗΣ ΨΥΧΙΚΑ ΑΡΡΩΣΤΗΣ!! ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΙΜΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΥΠΟΜΟΝΗ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΙΑ ΑΡΕΤΗ ΘΑ ΤΟΝ ΑΝΤΑΜΕΙΨΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ+ΘΑ ΤΟ ΧΑΡΕΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΟΤΙ ΠΡΟΚΥΨΕΙ!

  3. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Ωραίο το: «οφείλουμε να προσφέρουμε στον καθένα τα συναισθήματα που μας έχει γεννήσει». Κομματάκι δύσκολο μερικές φορές αλλά ωραίο.
    Όσο για τα παιχνίδια στις σχέσεις, συμφωνώ μαζί σου, είναι σπαστικό να πρέπει να κάνεις ολόκληρη σκευωρία για να στείλεις ένα μήνυμα για να «παίξεις» τον άλλον και να κινήσεις το ενδιαφέρον του. Άλλωστε ένα άτομο που θα χρειαστεί τέτοια παιχνίδια για να ενδιαφερθεί πιθανότατα θα έχει τόσο διαφορετικά χαρακτηριστικά από εσένα που δεν θα ταιριάζετε ουσιαστικά. Η νοοτροπία σε κάποια πράγματα μπορεί να σου πει πολλά για τον άλλον 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s