Το ταλέντο ΙΙ.

Έχω γράψει ξανά πως έχω το ταλέντο να κατασκευάζω τα πιο άντε-γαμήσου-εσύ-και-ο-γρύλος-σου σενάρια, σε όποια προοπτική μου δίνεται. Θα σας αναφέρω το πιο πρόσφατο παράδειγμα για να γίνω κατανοητός.

Πάσχω από μια χρόνια ασθένεια του εντέρου και κάθε 3 μήνες πηγαίνω για μία τυπική επίσκεψη στα εξωτερικά ιατρεία ενός μεγάλου αθηναϊκού νοσοκομείου. Προχθές, λοιπόν, ήταν το καθιερωμένο μου ραντεβού. Πήγα στο νοσοκομείο για την τυπική προγραμματισμένη παρακολούθηση. Συνήθως εκεί επικρατεί πανικός. Η γραμματέας δεν μου μιλάει και είναι ξινή. Τους γιατρούς τους παρακαλάω για να τους πάρω μια κουβέντα. Γενικά επικρατεί μια εικόνα κλασικού δημοσίου.

Προχθές με το που πάω, μου λέει η γραμματέας: «Καλημέρα! Πού είσαι εσύ; Καιρό έχουμε να σε δούμε»! Σημειωτέον αν και πάω εκεί τα τελευταία οχτώ χρόνια, μέχρι την προηγούμενη φορά, με βάση τις αντιδράσεις της, δεν καταλάβαινα καν αν με θυμάται. Τις ίδιες αγάπες μου έκαναν και η νοσηλεύτρια και ο γιατρός και ο διευθυντής της κλινικής. Σε αυτά προσθέστε ότι η γραμματέας είχε και τον ιατρικό μου φάκελο πάνω στο γραφείο του ιατρείου. Όλες τις προηγούμενες φορές ο φάκελος ήταν χαμένος. Για να τον βρω έπρεπε να απευθυνθώ στην κεντρική γραμματεία του νοσοκομείου, η οποία μετά από μισή ώρα κατά μέσο όρο και αρκετή δυσαρέσκεια μου τον έβρισκε.

Η 180 μοιρών αλλαγή συμπεριφοράς του νοσοκομειακού προσωπικού με προβλημάτισε. «Ώπα! Κάτι δεν πάει καλά», σκέφτηκα. Μέσα σε 3΄΄ κατασκεύασα δύο σενάρια, που εκείνη τη στιγμή μου έκαναν πιο πιθανά ακόμα και από το ότι η γη είναι στρογγυλή. Σενάριο 1ο: Έχω καρκίνο και θέλουν να μου το φέρουν απέξω απέξω. Σενάριο 2ο: Θέλουν να μου προτείνουν να γίνω πειραματόζωο. Η πειραματική θεραπεία έχει 50% θετικά αποτελέσματα. Το θετικό αποτέλεσμα είναι ότι θεραπεύομαι μια για πάντα από την ασθένεια. Το αρνητικό είναι ότι πεθαίνω ακαριαία.

Άρχισα να σκέφτομαι ποιον να πάρω πρώτο τηλέφωνο να του το ανακοινώσω. Σε ποιον να αφήσω τα βιβλία και τα cd μου. Ποιοι είναι οι τελευταία άνθρωποι που ήθελα να δω. Πάνω που είχα σχεδόν βγάλει χαρτί και μολύβι και έφτιαχνα τις παραπάνω λίστες, με φώναξε ο γιατρός μου.

Πήγα στο γραφείο του. Η πόρτα έκλεισε βαριά πίσω μου. Ο γιατρός είδε τις εξετάσεις. Μου έγραψε τα συνηθισμένα χάπια. Μου είπε να κλείσω το κλασικό μου ραντεβού σε κανένα τρίμηνο και με χαιρέτησε. Κανένας καρκίνος. Κανένα πειραματόζωο.

Συμπέρασμα της ημέρας: Είναι γαμάτο να εφευρίσκω τα πιο άντε-γαμήσου-εσύ-και-ο-γρύλος-σου σενάρια μιας και έχω ιστορίες να διηγούμαι. Αν συνεχίσω να το κάνω, θα βγάλω όντως καρκίνο ή θα με κάνουν πειραματόζωο για να δουν πόσο αρρωστημένα μπορεί να σκέφτεται ένας ανθρώπινος εγκέφαλος.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Το ταλέντο ΙΙ.

  1. Ο/Η Christinel λέει:

    Νομίζω πως όλο αυτό που μας περιέγραψες λίγο πιο πάνω, αποτελεί μια μάλλον φυσική ροπή πολλών από εμάς (και βάζω και τον εαυτό μου μέσα). Σε κάποιες ανάλογες περιστάσεις (που στην περίπτωσή μου αφορούν αποκλειστικά θέματα υγείας) η ταχυκαρδία μου έχει χτυπήσει κόκκινο και λίγο πριν το έμφραγμα, η εξέλιξη είναι τόσο διαφορετική από αυτή που είχα στο μυαλό μου, που μετά βίας δεν οδηγούμαι σε τρελές εκδηλώσεις υστερικών γέλιων, άτσαλων αγκαλιών και φιλιών με σχεδόν άγνωστα άτομα. Πιστεύω σοβαρά πλέον πως είμαστε μάλλον “ασθενείς” με μπόλικα ψυχολογικά. Για τη δική μου την περίπτωση (και υποθέτω ίσως αντιστοίχως και για τη δική σου περίπτωση) υπάρχει μια κάποια εξήγηση (ταλαιπωρία επί σειρά ετών σε νοσοκομεία, τόσο για προσωπικούς λόγους- 2 θωρακοτομές, δεν τις λες και μικρό πράγμα- όσο και για στενούς συγγενείς και φίλους…), αλλά και πάλι, θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να βάλουμε ένα φρένο σε αυτή την τρέλα, πριν καταλήξουμε με ζουρλομανδύα. Προσωπικά, τα μανίκια που δένουν πίσω δεν μου πάνε καθόλου- άσε που τα θεωρώ και κιτς… 😛

  2. Ο/Η Σοφία λέει:

    χα!χα!χα!είσαι όντως περίπτωση για διερεύνηση!μπορείς τουλάχιστον αυτό το μοναδικό ταλέντο να το εκμεταλλευτείς θετικά? ας πούμε να γράφεις σενάρια (τηλεοπτικά ή μικρού μήκους) ή να αρχίσεις να πλάθεις ιστορίες από την θετική τους πλευρά, του τύπου «οι εξετάσεις έδειξαν ότι είσαι ο νέος Αινστάιν». Για κοίτα το λίγο καλύτερα…

  3. Ο/Η konstantinos λέει:

    συμφωνώ με την Σοφία,έχει έφεση σε αυτό που κάνει η πένα του είναι απο άλλο πλανήτη!αλλά θα πρέπει να το αξιοποιήσει κατάλληλα-μην πάει στράφι όλο το χάρισμα!

  4. Ο/Η XRISTOSX λέει:

    Δεν εχεις καθολου άδικο να σκέπτεσαι ετσι. Στις 90% των περιπτώσεων που κάποιος αλλάζει την συνηθισμένη του συμπεριφορά απέναντί σου , κάτι θέλει από σένα ή κάτι συμβαίνει.
    Πολλές φορές το αντιλαμβάνεται μόνο το υποσυνείδητό μας , έχουμε την αίσθηση οτι κάτι δεν παει καλά, αλλά δεν ξέρουμε τι ακριβώς…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s