Στο σινεμά ο ήρωας οφείλει να βασανίζεται. Στη ζωή, όχι.

«Ο ήρωας πρέπει να βασανίζεται. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για έναν ήρωα που πίνει ένα ποτήρι γάλα κάθε βράδυ στις 10 και μετά πάει για ύπνο». Αυτή είναι μία από τις βασικές αρχές που οφείλει να έχει στο μυαλό του κάθε δημιουργός ενός σεναρίου, ώστε να κεντρίσει το ενδιαφέρον του κοινού. Αν ακολουθήσεις την ίδια αρχή και στην προσωπική σου ζωή και συγκεκριμένα στον έρωτα θα έχεις το ίδιο αποτέλεσμα. Θα κεντρίζεις το ενδιαφέρον του κοινού, αλλά θα είσαι ένας βασανισμένος ήρωας. Και φαντάζομαι πως δεν το θέλεις αυτό. Ή μήπως όχι;

Για κάποιο αδιευκρίνιστο (;) λόγο έχουμε μπερδέψει τον έρωτα με τον κινηματογράφο. Η πλειοψηφία των ανθρώπων που συναναστρέφομαι όταν αναφέρεται στο μεγαλύτερο της έρωτα, μιλάει για μια σχέση εξ αποστάσεως, για έναν παράνομο δεσμό ή για ένα ερωτικό απωθημένο που ποτέ δεν μετουσιώθηκε σε σχέση. Κοινός παρονομαστής των παραπάνω ιστοριών είναι ο βαθμός δυσκολίας της «σχέσης» και η διάρκεια. Η δυσκολία είναι μονίμως επιπέδου «expert» και η διάρκεια με το ζόρι ξεπερνάει τον ένα χρόνο.

Είμαστε όλοι απεγνωσμένοι να γίνουμε Ρωμαίοι και Ιουλιέτες, Πανάρετοι και Ερωφίλες. Στη χειρότερη να παίξουμε σε ένα σενάριο του Παπακαλιάτη. Θέλουμε να ζήσουμε τα συμπτώματα του ήρωα όπως μας τα έχουν περιγράψει ο κινηματογράφος και η λογοτεχνία.

Είναι, όμως, αυτό ο έρωτας; Το ανυπόφορο εκείνο συναίσθημα που προκαλεί ανορεξία, αϋπνία, εφιδρώσεις, κυκλοθυμία, ταχυπαλμία, απώλεια της αίσθησης του χρόνου, έλλειψη συγκέντρωσης και κρατάει το πολύ ένα χρόνο; Εμένα πιο πολύ με πρώιμο στάδιο πανούκλας μου μοιάζει, παρά με έρωτα. Και πες ότι εσύ είσαι μαζόχα και γουστάρεις τα συμπτώματα, αφού περνάς τόσο υπέροχα, γιατί με το πέρασμα του χρόνου ο έρωτας φθείρεται;

Θα κάνω μια απόπειρα να φιλοσοφήσω επί του θέματος. Αρχικά, θεωρώ πως δεν μπορείς να ερωτευτείς κάποιον αν δεν είχες ποτέ μαζί του σχέση. Επίσης, πώς μπορείς να ερωτευτείς κάποιον μόλις τον είδες;  Ή έστω τον πρώτο μήνα που τον γνώρισες; Αφού δεν τον ξέρεις. Ερωτεύεσαι αυτό που θα ήθελες να είναι ο άλλος. Αυτό που έχεις στο μυαλό σου ότι είναι ο ιδανικός άνθρωπος να ερωτευτείς. Και μόλις τον μάθεις με τον καιρό και καταλάβεις ότι δεν είναι αυτό που είχες φανταστεί, τον ξεπερνάς. Επειδή τάχα, τότε τον «έρωτα» σου, πλευρίζουν όλες οι λέξεις που ξεκινούν με το «συνηθ» και ως γνωστόν (!) λέξη που περιλαμβάνει το θέμα «συνηθ» και η λέξη «έρωτας» δεν μπορούν να συνυπάρξουν στην ίδια πρόταση.

Εδώ έρχεται, όμως, ο Δ. Καραγιάννης, μέγας ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής (δες την εκπομπή, θα σου αλλάξει τη ζωή) και σου λέει πως ο έρωτας είναι κάτι που έρχεται με το χρόνο. Δεν φεύγει με τη συνήθεια, αλλά έρχεται με τη συνήθεια. Θέλεις χρόνο για να γνωρίσεις και στη συνέχεια να ερωτευτείς κάποιον. Κάθε μέρα, μετά το πέρας του πρώτου χρόνου είσαι ακόμα πιο ερωτευμένος με τον άνθρωπο που έχεις πλάι σου.

Το ότι ασπάζομαι αυτή τη στιγμή τη θέση του Καραγιάννη περί έρωτος, δεν σημαίνει πως έχω λευκό ποινικό μητρώο. Δηλώνω πως μέχρι σήμερα δεν έχω ερωτευτεί, γιατί έχω πέσει κι εγώ στην τεράστια λούμπα του «κινηματογραφικού ήρωα». Συχνά πυκνά με θυμάμαι να οδύρομαι για ένα x κορίτσι που έχει σχέση ή έχει δηλώσει ξεκάθαρα πως δεν με θέλει. Μόλις, όμως, το κατακτήσω ή έστω μου δώσει μια μικρή ελπίδα ότι μπορεί να το κατακτήσω θέλω να μεταφερθώ σε μια άλλη διάσταση και να μην την ξαναδώ, αναιρώντας ταυτόχρονα όσα (νομίζω ότι) ένιωσα για εκείνη. Έχω μάθει και γω να γουστάρω το θρήνο. Πώς θα μπορούσα να χα γλιτώσει, όντας μεγαλωμένος σε ένα σπίτι με πατέρα ναυτικό, όπου επί χρόνια πρωταγωνιστούσα στην «Μικρά Αγγλία»(δες την οπωσδήποτε);

Για να μην το κουράζω άλλο, οι λέξεις έχουν για τον καθένα μας το νόημα που τους έχουμε δώσει. Αν έχεις ορίσει τον έρωτα, όπως τον ορίζει ο κινηματογράφος τότε θα τον βιώνεις μόνος σου στα πατώματα αγκαλιά με μια κούτα σόφτεξ. Αν τον έχεις ορίσει ως παιδί της λογικής, μπορεί μεν να σπαστεί ο Γιάννης Πλούταρχος, αλλά θα τον ζήσεις μέσα σε μια κανονική σχέση με έναν καθημερινό άνθρωπο.

Σίγουρα στα 45 σου θα θυμάσαι τη γκόμενα που σε κατέστρεψε στα 20 και σε παράτησε, γιατί αποφάσισε μετά από 6 μήνες παράνομης σχέσης -μαζί σου- πως δεν ήθελε να χωρίσει τον γκόμενο της για πάρτη σου, αλλά το χέρι άλλης θα σφίγγεις τρυφερά καθώς θα βλέπεις τα παιδιά σας να μεγαλώνουν. Γιατί να αδικείς τη δεύτερη, λέγοντας πως ο έρωτας της ζωής σου ήταν η πρώτη;

ΥΓ: Έξτρα προσωπική συμβουλή: Απαραίτητη προϋπόθεση για υγιή έρωτα είναι να ξεπεράσεις ερωτικά τον πατέρα σου/ την μητέρα σου. Μην γελάς. Οπόταν (χρονικοϋποθετικό), τον/την ξεπεράσεις, θα έχεις πραγματοποιήσει το πιο σημαντικό βήμα στην ερωτική σου ζωή.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Στο σινεμά ο ήρωας οφείλει να βασανίζεται. Στη ζωή, όχι.

  1. Ο/Η psychoticdimension89 λέει:

    πανάρετοι και ερωφίλες ναι αλλά όχι και πρωταγωνιστές στον παπακαλιάτη 😛 ! btw η ερωτική απομυθοποίηση του πατέρα/μητέρας είναι τρομερή ανακούφιση!

  2. Ο/Η gemil84 λέει:

    Παπακαλιάτης=λατρεία. Μια μέρα θα ασχοληθώ μόνο με οιδιπόδεια.

  3. Ο/Η psychoticdimension89 λέει:

    οιδιπόδεια και φουλ ψυχολογικά!

  4. Ο/Η Ανδρέας Δέτσης λέει:

    Εν γένει η ανθρωπότητα, δλδ όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτου χρώματος, εθνικότητας, οικονομικής κατάστασης, έχει δεχτεί ‘πλύση εγκεφάλου’ από τα ‘μέσα’ μαζικής επιρροής (τηλεόραση, κινηματογράφος, ραδιόφωνο, περιοδικά, Άρλεκιν και Συγγραφείς που πληρώνονται να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των λίγων που θέλουν ένα πλανήτη διαιρεμένο σε μονάδες, σε άτομα χωρίς συνείδηση – βουτηγμένα στην ανηθικότητα, στο ψέμμα, στην δυστυχία – ώστε να μην ανέβουν σε ανωτερα στρώματα ύπαρξης που μόνο η χαρά, η θετική σκέψη, ο πλούτος των θετικών συναισθημάτων, μπορούν να τους ανεβάσουν. Πολύ σωστά εντοπίζεις την ασυνείδητη χειραγώγηση που έχουν υποστεί άνδρες και γυναικες επιδιωκοντας να ζήσουν τον μοιραίο έρωτα που είδαν σε κάποια ταινία ή διάβασαν σε κάποιο μυθιστόρημα. Η δραματοποίηση όπως επίσης σωστά επισημαίνεις ξεκινά από την αναπαραγωγή των σχέσεων που είχαν οι γονείς μας – εξ ου και αμαρτίες γονέων παιδεύουσιν τέκνα – οι σχέσεις των ανθρώπων είναι καρμπόν και ας μην το παραδέχονται, επειδή δεν το καταλαβαίνουν δεν σημαίνει πως δεν συμβαίνει. Αλλά ακόμα και αυτοί που έχουν την γνώση (ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, life coaches κλπ) δεν έχουν την ΕΠΙΓΝΩΣΗ για να σπάσουν το πρόγραμμα/software που λειτουργεί αυτόματα, υποσυνείδητα αφού δεν έχουν έλεγχο στους διεγέρτες που βρίσκονται παντού και δεν γνωρίζουν ποιοί είναι, για αυτό και οι ίδιοι δεν αποτελούν παράδειγμα των όσων θεωρητικά κυρήττουν και πληρώνονται να λένε – για να διδάξεις η να βοηθήσεις κάποιον πρέπει να μου αποδείξεις με το παράδειγμά σου όσα λες διαφορετικά δεν πείθεις – Η ομογενοποίηση του γάλατος, η ομογενοποίηση των νεο-ανθρωποειδών και των ενδυματολογικών τους προτιμησεων, τα σκουλαρίκια σε άντρες, οι γάμοι μεταξύ ομοφυλοφύλων, η μυρωδιά (περπατάς τρία τετράγωνα και όλοι , σχεδόν, φοράνε το ίδιο η ίδια αρώματα/κολώνιες – Η ΟΜΟΓΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ-ΣΚΛΑΒΩΝ- ο τρόπος ζωής τους, των επιδιώξεων τους, μας θέλει να ζούμε σε μια κοινωνία όπου το διαφορετικό εξωστρακίζεται, περιθωριοποιείται (και στις ημέρες μας είναι το ηθικό, το φυσικό, το αυθεντικό και πηγαίο αυτό που εξωβελίζεται, γιατί άραγε?). Εχουμε ελευθερία λόγου αλλά δεν υπάρχουν φωνές και απο τις λιγοστές που ακούγονται βρίσκονται – σαν την δική σου και την δική μου – στο περιθώριο κάποιου blog και ποτέ στα μεγάλα κανάλια ενημέρωσης, γιατί άραγε? Η ανθρωπότητα χρειάζεται ψυχική/πνευματική αναμόρφωση και για να βρεί ξανά τον εαυτό της/την ουσία του ΕΙΝΑΙ χρειάζεται χρόνο για τον εαυτό της, να σκεφτεί, να αφουγραστεί το ΜΕΣΑ ΤΗΣ, όσο όμως οι εξωτερικοί θόρυβοι διασπούν αυτή την συγκέντρωση τόσο η ανθρωπότητα θα χάνει το δρόμο της επιστροφής στην ΙΘΑΚΗ και θα παραμένει φυλακισμένη να υπηρετεί και να τροφοδοτεί με το αίμα της και την ενέργεια της τους δυνάστες της! Ο δρόμος όμως είναι για όλους εκεί και περιμένει κάθε έναν από εμάς να γίνει γέφυρα με το παράδειγμά του ώστε να ακολουθήσουν και άλλοι … στον δρόμο της επιστροφής!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s