Όταν η μητέρα μου έμαθε να στέλνει sms.

Μισή ώρα μετά την Ανάσταση πήγα στους δικούς μου για φαγητό. Η συζήτηση πέρασε με συνοπτικές διαδικασίες από το ποιες θειάδες τηλεφώνησαν για τα «χρόνια πολλά»-κάτω από συνθήκες που μόνο ένα ελληνικό οικογενειακό εορταστικό τραπέζι μπορεί να ορίσει- στο παράπονο της μητέρας μου που δεν της έχω μάθει ακόμα να στέλνει sms.

Λίγο το κρασί, λίγο η ζάχαρη από τα τσουρέκια, γλυκάθηκα και είπα να της μάθω. Χρησιμοποίησα μάλιστα και σαν επιχείρημα στην ίδια πως είναι μια καλή ευκαιρία ενόψει πιθανών διακοπών μου στο εξωτερικό για να μην χρεώνεται κανείς από τους δυο μας με κλήσεις, να της στέλνω ένα λακωνικό μήνυμα ανά 1-2 μέρες ότι είμαι καλά για να κοιμάται και εκείνη ήσυχη. Λίγες ώρες αργότερα τα πράγματα είχαν αρχίσει να αποκτούν ενδιαφέρον.

Μέρα 1η –19 Απριλίου Μεγάλο Σάββατο (1 ώρα αφότου είχα φύγει από το πατρικό μου)

Sms μάνας: «Καλησπέρα,τι κάνεις»;  Χαχα. Είναι ενθουσιασμένη που της έμαθα να στέλνει μηνύματα.

Μέρα 2η-20 Απριλίου

Sms μάνας: «Καλημέρα, πώς είσαι σήμερα;» Ήμουν λίγο άρρωστος τις προηγούμενες μέρες. Κατανοητή η ανησυχία της.

Μέρα 3η-21 Απριλίου

Sms μάνας: «Είσαι καλύτερα σήμερα?» Οκ, δεκτό. Είπαμε, ήμουν άρρωστος.

Μέρα 4η-22 Απριλίου

Sms μάνας: «Καλημέρα!»  Η υπόθεση είχε αρχίσει να μην έχει πλάκα.

Μέρα 5η -23 Απριλίου, του Αγίου Γεωργίου (η γιορτή μου)

Sms μάνας: «Χρόνια πολλά. Οι γονείς σου.»  ……..

Το γλέντι δεν σταμάτησε στην ονομαστική μου γιορτή, αφού η μητέρα μου τις επόμενες μέρες συνέχισε σε αντίστοιχους ρυθμούς:

  • «Πώς στέλνουν φατσούλες στα μηνύματα; Να μην τα στέλνω σκέτα».
  • «Με χρεώνουν πολύ τα μηνύματα προς εσένα, δεν μπορείς να βάλεις και εσύ What’s up»;
  • «Τους σκίσαμε. Ο μπαμπάς σου». Sms της μητέρας μου μετά το 4-1 του τελικού Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ.

Αφού ξεπέρασα το σοκ που μου προκάλεσαν τα πρώτα sms της μητέρας μου θυμήθηκα την πρώτη επαφή της με ένα άλλο κομμάτι της τεχνολογίας, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Πέρυσι το καλοκαίρι που η μητέρα μου είχε ξεμείνει στην Αθήνα, της έμαθα να παίζει 3-match games που κυκλοφορούν τσάμπα στο ίντερνετ για να περνάει η ώρα της. Μέχρι τότε δεν είχε αγγίξει πότε ούτε το mouse ενός υπολογιστή. Από την πρώτη της απορία το περσινό καλοκαίρι: «πώς γίνεται να κουνάμε το mouse και να πατάμε και τα κουμπιά του ταυτόχρονα με το ίδιο χέρι», φτάσαμε στο χθεσινό: «εμένα πότε θα μου φτιάξεις facebook»;

Πάμε να δούμε τις μεγαλύτερες στιγμές/ατάκες της στο διάστημα που μεσολάβησε:

  • «Αυτός που έφτιαξε το τάδε παιχνίδι έχει κάνει λάθος και δεν περνιέται αυτή η πίστα». Συνηθισμένο της επιχείρημα όταν κολλάει 2-3 ώρες στην ίδια πίστα ενός παιχνιδιού.
  • «Δεν μπορώ να μπω στο ίντερνετ. Πρέπει να έχω πατήσει κατά λάθος τη ρύθμιση που δεν επιτρέπει στα ανήλικα να μπαίνουν στο ίντερνετ χωρίς τη συγκατάθεση των γονιών τους». Ούτε ο Σφακιανάκης της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος τέτοια φαντασία. Είχε απλώς σβήσει το εικονίδιο του «Internet Explorer».
  • «Δεν μπορώ να μπω στο ίντερνετ. Κατά λάθος έβγαλα το καλώδιο και όταν πήγα να το βάλω ξανά, η υποδοχή είχε μικρύνει». Πέρα του ότι είχε σβήσει το εικονίδιο του «Internet Explorer», όταν έβαζε το κλιπσάκι του καλωδίου δεν της αρκούσε τα χαρακτηριστικό «κλακ» που δηλώνει ότι έχει εφαρμόσει και προσπαθούσε να χώσει ολόκληρο το καλώδιο μέσα στο modem.
  • «Πώς είναι το όνομα σου στο facebook; Σε ψάχνω με μια συνάδελφο και στα ελληνικά και στα αγγλικά, αλλά δεν σε βρίσκω». Πρώτη φορά χάρηκα για το αρκετά κοινότυπο ονοματεπώνυμο μου. Πρώτη φορά στενοχωρήθηκα που δεν με λένε Γιάννη Παπαδόπουλο.
  • -«Βρες την τάδε συνάδελφο στο fb, θέλει να μου στείλει κάτι φωτογραφίες από τη δουλειά». Βρίσκω τη συνάδελφο της και την κάνω add. Μετά από 2 ώρες που άνοιξα ξανά το pc είχα στον «τοίχο» μου πεταμένες καμιά 60ρια φωτογραφίες από τη δουλειά της μάνας μου. Πρόλαβα, στάζοντας ιδρώτα, να τις σβήσω πριν αρχίσουν τα σχόλια και τα «like»οι φίλοι μου.
  • «Ήρθε προχθές η ξαδέρφη σου και της είπα να μου φτιάξει facebook για να μου στείλουν κάτι άλλες φωτογραφίες από τη δουλειά». Καλά μοντέλο έχει γίνει; «Βέβαια, δεν μου έφτιαξε γιατί δεν την έπεισα για τις αγνές μου προθέσεις». Ευχαριστώ ξαδέρφη.

Επειδή είναι πλέον θέμα χρόνου να ανοίξει- μόνη της ή με βοήθεια- λογαριασμό στο facebook, θα σας το χρωστάω αν δεν την κάνετε accept. Μέχρι τότε ας αρκεστώ στα sms της.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Όταν η μητέρα μου έμαθε να στέλνει sms.

  1. Ο/Η WK. λέει:

    «να τις σβήσω» Γιώργο!! χαχαχα!!
    Μπορείς απλά να μην την δεχτείς ή να την βάλεις επί τόπου restricted και να μην κάνεις Public δημοσιεύσεις!! Αποφεύγεις πολλά! Και αν θέλει να ποστάρει και στον τοίχο σου αλλά δεν θες να φαίνονται περιορίζεις τις δημοσιεύσεις των «φίλων» σου να τις βλέπεις μόνο εσύ.

    Αλλιώς πας ύπουλα-ύπουλα και της αλλάζεις τον κωδικό και μετά το απενεργοποιείς. Της λες πως έχει πρόβλημα ο λογαριασμός της ή πως τον χακάρανε. Όσα λιγότερα ξέρει τόσο πιο εύκολα μπορείς να το πλασάρεις! χαχαχαχα

  2. Ο/Η vang λέει:

    …και εγώ νόμιζα οτι περισσότερες από μια φορές είχες στενοχωρηθεί που δε σε λένε γιάννη – ράμπο – παπαδόπουλο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s