Μια κατσίκα στη Λουίζης Ριανκούρ.

Όσα ψυχολογικά και να έχεις υπάρχουν κάποια «απλά» πράγματα που μπορούν να σου φτιάξουν από το πουθενά το κέφι. Για παράδειγμα μια κατσίκα στους Αμπελόκηπους και ένα ξένο χέρι με μια ομπρέλα στην Βασιλίσσης Σοφίας.

Επηρεασμένος από ένα πρόσφατο ταξίδι στην Φλώρινα και ένα βιβλίο που διάβασα για υγιεινή ζωή είμαι πεπεισμένος πλέον πως στην Αθήνα ζούμε παρά φύση. Σε μια προσπάθεια να επιστρέψω στη φύση πήγα στην λαϊκή της παλιάς μου γειτονιάς.

Εκεί που χάζευα την πανδαισία φρούτων και λαχανικών – να πηγαίνετε στις λαϊκές, εκεί είναι όλα πολύχρωμα και πιο νόστιμα- βλέπω ένα καφέ-άσπρο τετράποδο. Το προσπέρασα χωρίς να δώσω ιδιαίτερη σημασία. Στα δύο μέτρα είδα δύο γιαγιάδες (από αυτές που σέρνουν ένα καρότσι σαν σαλγκάρια και σε κάνουν να βλαστημάς που πήγες στην λαϊκή) συγκινημένες με το τετράποδο.

Οπότε κοιτάω πίσω μου και τι να δω; Ένα κατσικάκι! Το τετράποδο που προσπέρασα διαδικαστικά ήταν ένα κατσικάκι! Στις 10:00 το Σάββατο 28.11.2015 στην Λουίζης Ριανκούρ στους Αμπελοκήπους μπροστά από τον πάγκο με τα λάχανα έκοβε βόλτες ένα (λυτό) κατσικάκι. Πάει χάλασε/έφτιαξε ο κόσμος.

Με καρότα, λάχανα, αβοκάντο, μήλα και πορτοκάλια παραμάσχαλα κι ένα «κατσικίσιο» χαμόγελο στο πρόσωπο πήρα το δρόμο της επιστροφής. Στα μισά του δρόμου με πέτυχε η βροχή. Έβαλα την κουκούλα και άρχισα να περπατάω πιο γρήγορα με τις πιθανότητες σαβούρας να αυξάνουν γεωμετρικά κάθε δευτερόλεπτο.

Στο σημείο που δεν πρέπει ποτέ να σε πετύχει το peak της βροχής, δηλαδή στο διάζωμα μιας λεωφόρου, εκεί με πέτυχε. Πριν προλάβω να καταραστώ το κατσικάκι και να του ευχηθώ να σουβλιστεί πριν το Πάσχα, είδα πάνω από το κεφάλι μου μια ομπρέλα.

Από το πουθενά μια άγνωστη κοπέλα μοιράστηκε την ομπρέλα της μαζί μου. Εγώ πάντως αν με έβλεπα έτσι με τις φόρμες, την κουκούλα και τα ζαρζαβατικά στα χέρια όχι ομπρέλα, ούτε το ίδιο πεζοδρόμιο δεν θα θελα να μοιραστώ μαζί μου.

Μετά από μια ψιλή κουβεντούλα δύο τετραγώνων, έμαθα ότι έχει σπουδάσει θέατρο και πηγαίνει σε ένα σεμινάριο δραματοθεραπείας.

Συμπέρασμα της ημέρας: Να μιλάτε σε ανθρώπους με κατσικάκια, σε ανθρώπους που πηγαίνουν θέατρο και σε ανθρώπους που κάνουν ψυχο/δραματο/μουσικο/χοροθεραπεία. Μπορεί να σας φτιάξουν την μέρα και τη ζωή.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s